प्रेम

प्रेम हे आभाळातून पडणाऱ्या पावसाच्या थेंबाइतकं किंवा एखाद्या नितळ झऱ्याच्या पाण्याइतकं शुद्ध असतं....
दोष समाजाचा आहे, ज्याला फक्त well packaged, labled, branded drinking water च शुद्ध वाटतं...

पाणी जे जीवन आहे, या समाजाने त्याचंही commodification केलं आहेच, या समाजाने प्रेमाचीही तीच गत केली आहे...

हे Packaged water त्याच्या फक्त lableवर जरी शुद्धतेचे सर्व निकष पाळत असलं तरी समाजाला ते पुरेसं आहे, त्या पाण्याची खरी शुद्धता तपासण्याची त्याला फारशी गरजही वाटत नाही...
पण हाच समाज झऱ्याला मात्र या चाचण्यांना सामोरे जाण्याची एक संधीही देत नाही... आणि स्वतःच त्याची शुद्धता (अशुद्धता) ठरवून मोकळा होतो... यात झऱ्याची काय चूक...?

या packaged waterच्या मोहातून एकदा तरी बाहेर पडून पहा आणि या झऱ्याचा आस्वाद घेऊन तरी पहा...

इच्छा नसेल तर राहू दे! झऱ्याला तरी कुठे फरक पडतोय कोणी त्याचा आस्वाद घेतला नाही म्हणून... 
शेवटी पाणी ओंजळीने प्यायचं की बाटलीने प्यायचं हे ज्याचं त्यानं ठरवायचं...

बाटलीतलं पाणी संपेल, खरेदी करायला पैसे संपतील, पण झऱ्याचे aquifer मात्र पक्के आणि मजबूत आहेत, तिथलं पाणी कधीच संपणार नाहीये, तिथलं पाणी प्यायला कोणी अडवणारही नाहीये आणि पैसेही मागणार नाहीये 
आणि वारंवार ते पाणी भरायला पाऊस आहेच...

या झऱ्याला फक्त मनसोक्त खळखळत वाहायचं आहे...

निरंतर...